ตามประวัติเล่าว่า...สมัยหนึ่งบริเวณอันเป็นสถานที่ตั้ง วัดสันติกาวาส ในปัจจุบันนี้ แต่เดิมเป็นป่ารกร้างเหลือเกิน มีเสือโคร่งมาเดินเพ่นพ่านให้เห็นอยู่บ่อยๆ แต่ก็เป็นสถานที่สงบเงียบ เหมาะที่จะนั่งกรรมฐาน เพราะยังมีหมู่บ้านของชาวบ้านอยู่ไม่ห่าง ดังนั้นจึงมักมีพระภิกษุธุดงค์ผ่านมาแล้ว นิยมปักกลดพักแรมอยู่บ่อยๆ บางรูปอยู่วัดสองวันก็จากไป หลายรูปปักแค่คืนเดียวก็เลยผ่าน
จนกระทั่งครั้งหนึ่งมีพระภิกษุเดินธุดงค์มาจากต่างถิ่น มาปักกลดอยู่ตรงบริเวณนี้เพราะใกล้แม่น้ำ และอยู่ไม่ห่างจากหมู่บ้านเป็นที่สงบดี ท่านจึงปักกลดอยู่นานหลายวัน
